Tijd voor een conclusie

Na een paar weken bloggen over hoogsensitiviteit is het tijd om eens even te kijken naar de resultaten.

Ik heb het genoegen gehad om met verschillende mensen te mogen praten over hoogsensitiviteit, mensen die zelf hoogsensitief zijn en mensen die er in het dagelijks leven mee te maken hebben zoals Esther en Marita. Voordat ik begon met dit blog over hoogsensitiviteit, wist ik er zelf ook nog niet zo heel veel vanaf. Ik wist dat het te maken had met geluiden en met prikkels maar na het schrijven van mijn blog weet ik dat er zoveel meer bij komt kijken.De vraag die ik graag wilde beantwoorden de afgelopen weken is: ‘Hoe is het om hoogsensitief te zijn?’ Ik heb hiervoor verschillende interviews gehouden en research gedaan.

Na wat gesprekken te hebben gehad met hoogsensitieve mensen ben ik erachter gekomen dat de meeste het niet zien als een nadeel. Sterre en Daphne zien bijvoorbeeld juist meer voordelen dan nadelen. Ze zijn allebei heel erg verschillend, maar toch hebben ze ook veel overeenkomsten. Ze kunnen bijvoorbeeld slecht tegen prikkels en willen het liefst even alleen zijn als ze overprikkeld raken. Dit is ook iets dat vaak terug kwam, ook bij Linda. Ook zij is het liefst even alleen als ze overprikkeld is. Zo is Sterre bijvoorbeeld heel erg bezig met de spirituele kant en is Daphne meer bezig met haar emoties. Ook weet ik nu dat je dus op vier verschillende vlakken hoogsensitief kunt zijn: emoties, intuïtief, spiritueel/mentaal en lichamelijk. Vaak hebben hoogsensitieve mensen wel kenmerken op meerdere vlakken of zelfs op allemaal.

Een ander onderwerp dat heel veel is teruggekomen op mijn blog is de onwetendheid van mensen rondom hoogsensitiviteit, zo heb ik met Esther Bergsma gesproken over te weinig kennis bij medici, dit is uit haar onderzoek gebleken. Hoogsensitieve kinderen krijgen namelijk vaak de verkeerde diagnose ADHD of autisme, terwijl ze gewoon hoogsensitief zijn. Daarom krijgen ze ook vaak medicijnen die ze helemaal niet nodig hebben. Daarnaast heb ik ook gekeken naar hoogsensitieve kinderen op school, is het eigenlijk wel bekend op scholen? Hiervoor heb ik gesproken met Irene van Baalen, van SaHa-communicatie. Ze geeft symposiums over hoogsensitiviteit, voor onder andere leraren in het basisonderwijs. Daarom heb ik tegenover Irene een juf in het basisonderwijs gezet, namelijk Christie. Volgens Christie was het allemaal goed geregeld bij hun op school. Een schurend item dus. Ook in de interviews die ik heb gehouden kwam steeds weer naar voren dat ze op zoek waren naar een diagnose maar het niet konden vinden of de verkeerde kregen. Sterre is bijvoorbeeld zelfs getest op een hersenbeschadiging, omdat het niet goed genoeg bekend is. Ook is iedereen die ik heb gesproken ervan overtuigd dat het een eigenschap is en geen ziekte of aandoening.

Natuurlijk weet ik nog lang niet alles over hoogsensitiviteit, er is nog zo veel dat ik niet weet. Wat ik wel weet is dat een normaal leven leiden met hoogsensitiviteit heel goed mogelijk is, als je maar weet hoe je ermee om moet gaan. Dit kwam ook vaak terug in het gesprek met Sterre.

134745

Heel erg bedankt voor de afgelopen weken, ik hoop dat jullie genoten hebben en meer te weten zijn gekomen over deze mooie eigenschap: hoogsensitiviteit. Ik ga door met bloggen zodat we nog meer te weten komen over deze speciale eigenschap.

 

 

Advertenties

Mijn zusje

Na al deze weken bloggen vond ik het wel eens tijd worden om te laten zien wie mijn zusje is, aangezien zij de aanleiding is voor dit blog. Ben je benieuwd wie ze is? Bekijk dan het filmpje hieronder!

Ik hoop dat jullie door al deze weken bloggen meer te weten zijn gekomen over hoogsensitiviteit en dat jullie wat meer begrip hebben als iemand vraagt of het wat zachter kan of als ze aangeven dat ze het geluid te hard vinden.

Hoogsensitiviteit, alweer een etiket?

‘Drie jaar geleden zei iemand: ‘Heb je wel eens van hoogsensitiviteit gehoord?’ Ik weet nog dat ik dacht: ‘O nee, die quatsch toch niet?!’ Ik haat etiketten. Op de duur past elk mens in een of ander hokje.’  Dit is een citaat van Elke van Hoof, klinisch psychologe en zelf ook hoogsensitief. Ze heeft onderzoek gedaan naar hoogsensitiviteit en is erachter gekomen dat mensen met hoogsensitiviteit echt anders denken.  Ik praat met Linda van der Kwast over haar hoogsensitiviteit, ze is zelf hoogsensitief en heeft hier ook een blog over. Wat vindt Linda van etiketten en hoe gaat ze hiermee om?  Benieuwd wat Linda ervan vindt? Beluister het hieronder!

Bekijk hier het interview met Elke van Hoof!

Sensi-Plus therapie

Marita van der Gouw, moeder van Sterre van der Gouw uit mijn vorige post, is Sensi-Plus therapeut en hypnotherapeut. Sensi-plus is een therapie die gemaakt is voor hooggevoelige mensen. In de therapie zit alles om hooggevoelige mensen in balans te brengen en zich weer lekker te laten voelen als ze last hebben van hun hooggevoeligheid. ‘Daarbij moet je dan denken aan een energiestukje, een stukje waarbij je emoties en trauma’s en dat soort zaken behandeld worden. Er wordt gekeken naar voeding en naar vergiftiging van het lichaam. We kijken naar allergieën en we gebruiken als het echt nodig is, wat hulpmiddelen in de zin van remedies. Dat zijn dan frequentieremedies. We kijken naar tekorten in het lichaam, hierbij kun je denken aan mineralen en vitamines. Ook worden er edelstenen gebruikt. Daarnaast wordt er ook gekeken naar de stralingsbelasting. We kijken ook na of een huis schoon is qua energie en ook qua stralingsbelasting, dus het is een heel breed pakket.

Marita: ‘Vaak vertelt de persoon in de mail of aan de telefoon wat het probleem is. Als ze bij mij binnenkomen ga ik eigenlijk gelijk meten met mijn biosensor. Ik  heb een vast protocol van vragen die ik afga. Ik heb veel meer gedaan dan alleen Sensi-Plus therapie en ik heb al die andere dingen ook in mijn protocol verwerkt. Doordat ik de client meet met de biosensor, komt daar altijd uit wat je op dat moment aankunt of nodig hebt. Het is een heel handig middel om te kijken wat iemand nodig heeft. Vaak weet ik het al wel als ze binnenkomen, de biosensor geeft wel bevestiging

De therapie is nog niet heel erg bekend en dat is eigenlijk wel gek want het is ontwikkeld door Nederlandse mensen. Er zijn ook best veel sensi-therapeuten. De therapie werkt echt ontzettend goed omdat je van alle kanten insteekt, mensen voelen zich al heel snel beter. Na één behandeling kunnen ze al echt verschil merken. Maar toch is het nog niet zo bekend, dat komt misschien ook omdat de opleiding zelf niks doet om het te promoten. Ik behandel hooggevoelige mensen en ook mensen die niet hooggevoelig zijn, dat kan ook met sensi-therapie, bijvoorbeeld iemand die niet lekker in z’n vel zit. Dat kunnen we ook allemaal met de therapie behandelen, je hoeft dus niet hooggevoelig te zijn. Dan duurt het vaak wel iets langer voordat het iets doet, het doet het wel wat maar het traject is vaak wat langer. Dat is wel heel grappig om te zien. Mensen met hoogsensitiveit reageren gewoon veel sneller op de therapie.

Wat het allerbelangrijkste is bij hooggevoeligheid is dat mensen goed ademen, goed geaard zijn en zich goed kunnen beschermen. Als je die drie dingen goed kunt heb je het minst last van je hooggevoeligheid. Jezelf kunnen beschermen voor gevoelens van andere mensen kun je doen door je zonnevlecht dicht te draaien. Dit zit tussen je ribben, als je het daar dichtdraait en het op je hoofd ook dichtdraait, want daar komen alle gedachten van anderen binnen, bescherm je jezelf tegen gevoelens van anderen. Dat dichtdraaien kun je zo vaak doen als je wil.’

Ben je benieuwd geworden naar wat Marita doet? Dan kun je hier kijken op haar site!

‘Ik ben zelfs getest op een hersenbeschadiging’

Na mijn vorige interview met Daphne, is het nu tijd voor een interview met Sterre. Ik praat met Sterre van der Gouw over hoe zij het ervaart om hoogsensitief te zijn en hoe ze hiermee omgaat. We praten over school maar ook over hoe ze erachter is gekomen dat ze hoogsensitief is. De kop geeft al aan hoe moeilijk het eigenlijk is om vast te stellen dat iemand hoogsensitief is. Het wordt steeds bekender maar het is nog lang niet  bij iedereen bekend.

‘Ik weet al dat ik hoogsensitief ben sinds ik klein ben. Vroeger schreeuwde ik veel en gooide ik mezelf vaak op de grond. Ik had heel veel boze buien en was vaak verdrietig, dat kwam natuurlijk gewoon doordat ik overprikkeld was. De boze buien kwamen namelijk vooral voor als ik druk was geweest en heel vaak kwam het ook zo uit het niets. Vaak was er op school helemaal niks aan de hand maar zodra ik thuis kwam, begon ik te huilen. Dat waren dan geen huilbuien van tien minuten, dat waren huilbuien van een paar uur. Op een gegeven moment hadden mijn ouders wel door dat er iets aan de hand was. We hebben toen allerlei onderzoeken gedaan en ik ben onderzocht in het ziekenhuis. Ze zijn alle standaardtestjes doorgegaan; ADHD, autisme, etc. Bij elke test kwamen er wel een paar symptomen uit. Ik had eigenlijk van alles wel iets. Ze hebben me zelfs getest op een hersenbeschadiging. Toen heeft mijn moeder gezegd: ‘mijn kind is echt niet gek’. Mijn moeder is toen zelf heel veel onderzoek gaan doen en op het internet gaan zoeken en ze heeft veel lezingen bezocht. Ik was toen nog heel jong, rond een jaar of vier. Mijn moeder is toen beetje bij beetje erachter gekomen wat hooggevoeligheid precies is. Ik heb toen ik zeventien jaar was, mijn profielwerkstuk ook over hooggevoeligheid gedaan en toen besefte ik dat ik toch wel heel erg hoogsensitief ben. Ik heb op alle vlakken wel kenmerken. Ik zeg niet dat het erg is want het is geen ziekte of aandoening, het is gewoon een karaktereigenschap.

Ik ben vooral heel erg emotioneel en spiritueel hoogsensitief. Vroeger pikte ik alles op, ik stond open voor alles, maar ik heb geleerd om dat af te sluiten. Als ik dan in een winkelcentrum liep of in een supermarkt en er kwam iemand voorbij lopen met een verkeerde energie, dan was het al mis. Zo heftig was het. Mijn moeder kon me ook niet meenemen met boodschappen doen of naar een pretpark, dat was al helemaal verschrikkelijk. In pretparken lopen heel veel mensen en ik kreeg alles binnen. Als ik bijvoorbeeld langs een zwerver liep werd ik daar zo verdrietig van. Als je zo jong bent kun je dat ook niet uitleggen of uitspreken dus dat was heel erg lastig. Ook bij het fysieke gedeelte heb ik kenmerken, zoals kriebelende kaartjes in mijn kleding, daar kan ik absoluut niet tegen.

Ik doe alles op mijn gevoel, als ik een keuze moet maken en ik weet het niet dan is het eigenlijk niet heel erg belangrijk. Ik heb ook heel vaak dat ik iets voel aankomen. Toen ik nog in Nederland woonde had ik achterburen en met mijn buurman was helemaal niks aan de hand, het was een hele leuke buurman. Op een gegeven moment werd ik ’s nachts wakker, ik was klaarwakker om drie uur ’s nachts en ik kon ook niet meer in slaap komen. Toen bleek later dat op dat moment mijn buurman zelfmoord had gepleegd, hij was onder de trein gekomen. Dus dat heeft gewoon met elkaar in verbinding gestaan. Op het moment zelf kan ik dan niet goed uitleggen wat er aan de hand is maar achteraf is het vaak goed te verklaren.  Aan de ene kant heel lastig maar aan de andere kant ook weer heel mooi dat ik dingen goed kan aanvoelen.

Ik zie het hoogsensitief zijn meer als een mooi kenmerk. Ik weet niet goed of het een voor-of nadeel heeft. Ik denk als je niet weet hoe je ermee om moet gaan, dat het dan heel lastig en moeilijk is. Ik weet er alles van, het was heel lang een onderwerp waar niet over gesproken werd en niemand wist er wat vanaf. Dan is het heel erg moeilijk om te bepalen wat je er nou aan gaat doen. Het is wel belangrijk dat je leert om je af te sluiten voor dingen. Want anders word je helemaal gek in je hoofd. Maar het heeft ook heel veel mooie dingen, het heeft wel iets speciaals vind ik. Als je weet hoe je ermee om moet gaan is het gewoon een karaktereigenschap, meer niet.

Ik had echt een bloedhekel aan school. Dat kwam met name door het systeem wat school had, dat was voor mij heel lastig. Ik ben namelijk een beelddenker en op school wordt alles in woorden gedaan. Ik ben niet dom maar mijn brein werkt gewoon op een ander manier. Ik denk in plaatjes, dus foto’s en filmpjes werken voor mij heel goed. Als je mij een boek geeft en daarna vraagt wat ik heb gelezen, dan heb ik echt geen idee. Toen ik nog niet zo goed wist hoe ik mezelf moest afschermen, had ik ook veel last van iedereen in de klas. Ik werd niet gepest maar als iemand anders werd gepest had ik daar al heel veel last van. Ook het onregelmatige van school was vervelend voor mij. Ik heb heel veel structuur nodig, ik moet precies weten waar ik aan toe ben. Als ik thuis ben in Nederland moet ik ook precies van iedereen weten wat ze allemaal gaan doen. Dat heeft helemaal niks met mij te maken, maar dat systeem moet ik gewoon in mijn hoofd hebben. Ik zat tot groep 5 op een school met daltononderwijs, dan mag je zelf je dag indelen. Dat werkte niet voor mij dus toen ben ik naar een andere school gegaan, daar kreeg ik gewoon klassikaal les.  School was wel een van de dingen waar ik de meeste moeite mee had.

Als ik overprikkeld raakte dan was ik alleen maar boos en de hele tijd aan het huilen. Dan wist ik gewoon niet meer wat ik met mezelf aan moest, letterlijk. Dan riep ik alleen maar: ‘Ik wil dood, ik wil dood.’ Dat ging dan de hele middag door. Als ouder zijnde is dat best wel heftig als je kind dat steeds roept. Ik voelde me totaal niet prettig op deze aarde. Ik snapte ook niet waarom mensen hier waren, op deze aardbol.  Ik dacht dat iedereen van de lichtwereld kwam en ik wilde daar ook weer naartoe. Daar was het leven fijner en wat had het leven hier op aarde nou voor een zin? Het was hier maar allemaal gedoe. Ik heb mezelf daar op een gegeven moment wel voor moeten leren afsluiten, dat deed ik door middel van wat trucjes. Dat ging wel goed. Op school zagen ze het niet, daar was ik gewoon een normaal kind.

Ik ben een topsporter en dat gaat niet zo goed samen met uitgaan. Maar dat betekent natuurlijk niet dat je niet uit kunt gaan. Ik vind het ook best wel leuk om af en toe uit te gaan maar ik ben geen standaard 20-jarig persoon. Tijdens het uitgaan is het voor mij gewoon te druk,  er is te veel geluid en te harde muziek. Ik ga veel liever ergens uit eten of gewoon thuis op de bank liggen met een wijntje. Daar beleef ik veel meer plezier aan.

Vroeger ben ik door verschillende procedures heen geweest. Na het praten met een psycholoog kwam er weer duidelijkheid in mijn hoofd maar na een tijdje zakte dit weer weg. Zo ging dat met al die dingen, dan ging het een tijdje weer goed maar daarna weer wat minder goed. Mijn moeder heeft heel veel onderzoek gedaan en heeft veel kennis. Zij is nu een soort van mijn dokter, mijn hulp. Ik ga ook eigenlijk nooit naar de dokter want als er iets is, ga ik altijd naar mijn moeder. Ik praat nu nog eens in de paar maanden met een psycholoog. Hij heeft hetzelfde denklevel als ik. Maar daarnaast zie ik niemand, ik heb echt wel heel veel aan mijn moeder.

sterre.jpg

Ook Sterre heeft een YouTube kanaal waar een video opstaat over hooggevoeligheid.

Is hoogsensitiviteit wel bekend op basisscholen?

Hoogsensitiviteit is nog een vrij onbekende eigenschap maar het kan het wel veel gevolgen hebben, vooral voor kinderen op school. Ze hebben door de vele prikkels in de klas, een slechte concentratie. De helft van de hoogsensitieve kinderen ervaart problemen op school. Verschillende scholen geven de kinderen daarom een gehoorbeschermer om zich te kunnen focussen. We praten hierover met Irene van Baalen, oprichter SaHa-communicatie en Christie Bolder, lerares in het basisonderwijs.

 

‘Mijn emoties gaan in een soort van zigzag door elkaar heen’

Daphneinthetrees, zo kwam ik haar tegen op YouTube. Daphne is negentien jaar oud en hoogsensitief. Ik heb met haar gepraat over hoe ze het ervaart om hoogsensitief te zijn.

‘Ik wist al van jongs af aan dat ik gevoeliger was dan mijn klasgenoten. Mijn omgeving had dit ook altijd al wel door. Toen ik begon te puberen, rond de leeftijd van tien jaar, kwam het eigenlijk steeds meer naar boven. Ik zat best wel met mezelf in de knoop toen ik een jaar of veertien was. Ik ben toen naar de dokter gegaan en hij heeft mij gewezen op hoogsensitiviteit. Samen met mijn ouders ben ik gaan zoeken op google wat hoogsensitiviteit betekende. Nadat ik wat testjes had gedaan en ik met een psycholoog had gepraat, zijn we erachter gekomen dat ik gewoon helemaal normaal ben maar wel hoogsensitief.

Hoogsensitief zijn heeft zo z’n voor- en nadelen. Ik ben nu bijna twintig jaar en ik heb het gevoel dat ik nu meer de voordelen zie, maar natuurlijk zijn er ook nadelen. Veel van mijn leeftijdsgenootjes gaan bijvoorbeeld graag uit, stappen en drinken. Dat zijn dingen die ik ook wel leuk vind maar ik word vaak overrompeld door de hoeveelheid zwetende en plakkerige mensen in een club, de geluiden en de harde muziek. Dat vind ik wel heel erg jammer, dat ik daar niet in mee kan. Ik vind het bijvoorbeeld wel weer heel erg fijn dat ik de mensen waar ik heel close mee ben heel erg snel en makkelijk begrijp. Ik kan me ook heel goed verplaatsen in hoe mensen zich voelen. Dus dat vind ik wel erg prettig.

Ik ben het meest hoogsensitief op het gebied van emoties. Ik zou willen dat ik het voor jullie kon tekenen, mijn emoties gaan echt in een soort van zigzag door elkaar heen. Ik dacht eerst dat het te maken had met mijn ongesteldheid maar het verschilt heel erg. De ene keer staan mijn emoties heel erg hoog en heel erg gespannen, op dat moment kan elke prikkel al te veel zijn. Soms valt het ook heel erg mee, dus dat verschilt echt per keer. Je kan wel zeggen dat emoties een hele grote rol spelen in mijn leven.

Op de middelbare school heb ik eigenlijk een hele fijne tijd gehad. Ik had altijd een klein close clubje vrienden en dat was voor mij precies genoeg. Iedereen wist wie ik was en hoe ik was en dat was eigenlijk heel erg fijn.  Ik zit nu in mijn laatste jaar van mijn MBO opleiding en ook op deze school heb ik nooit echt moeite gehad met wie ik ben, iedereen accepteert het gewoon. Ik heb wel geluk gehad dat ik altijd in vrij kleine klassen heb gezeten, want ik merk als ik in ruimtes ben waar meerdere mensen zijn of waar veel geluid is, dat mijn focus en concentratie helemaal weg zijn. Ik heb dus gelukkig nooit een vervelende ervaring gehad op school door het hoogsensitief zijn

Als ik overprikkeld raak merk ik dat wel, in het begin was dit nog wel lastig. Toen ik jonger was wist ik niet zo goed hoe ik ermee om moest gaan. Als ik overprikkeld ben is het voor mij het beste om even afstand van alles te nemen. Het liefst ook een hele dag. Ik trek me dan terug in een omgeving waar ik me prettig voel. Dit kan in mijn kamer zijn waar ik al mijn vertrouwde spulletjes heb, of de bibliotheek bijvoorbeeld, daar is het altijd lekker rustig. Als ik me dan terug trek kan ik even terug op de aarde komen, als ik het zo mag zeggen. Gewoon weer even terug naar mezelf. Gelukkig weten de meeste mensen in mijn omgeving dat. De key is om me maar eventjes te laten doen wat ik wil en dan gaat het daarna gewoon weer goed.

Ik heb een zusje van zestien en zij is heel anders dan dat ik ben. Maar ik heb dat ook heel vaak dat als zij iets zegt wat mij niet aanstaat, dan kan ik zo erg uit mijn slof schieten en dan bedoel ik het helemaal niet zo. Maar dat gebeurt wel vaak inderdaad.

Ik praat nu niet meer met een psycholoog, het gaat nu opzich best wel prima. Ik heb een jaar met een psycholoog gepraat en wat oefeningetjes gedaan. Het is eigenlijk ook gewoon ervaring, als je weet dat je hoogsensitief bent en hoe je er ongeveer mee kan dealen, dan wijst de rest zichzelf wel. Ik heb nu geen hulp meer nodig en iedereen die dichtbij me staat weten hoe ze ermee om moeten gaan, inclusief ikzelf. En dat gaat eigenlijk best wel prima nu.’

hoi1

Het YouTube kanaal van Daphne:

Even praten met een psycholoog..

Ik heb gesproken met Marijke van de psychologenpraktijk: Van den Nouweland & Sweers, in Didam. Ik heb onder andere aan haar gevraagd wat ze doet als ze vermoedt dat iemand hoogsensitief is en hoe ze deze mensen helpt.

Marijke: ‘Hoogsensitiviteit is geen officiële psychische diagnose. Het is meer een soort persoonlijkheidskenmerk. Het is dan ook geen stoornis. Ongeveer 20% van de mensen is in meer of mindere mate hoogsensitief. Er zijn mensen die het een beetje hebben en mensen die sterk hoogsensitief zijn.’

Hoe kun je erachter komen of je hoogsensitief bent?  

‘Er zijn vragenlijsten waarbij je kan testen of je inderdaad hoogsensitief bent of niet. De bekendste is de vragenlijst van Aron. Er worden nu ook andere testen ontwikkeld nu er meer onderzoek naar hoogsensitiviteit wordt gedaan.’

Hoe stelt u vast dat iemand hoogsensitief is?

‘Meestal krijg ik bij het intakegesprek al wel een vermoeden of iemand hoogsensitief zou kunnen zijn. Ik stel dan wat vragen en als mensen die bevestigend beantwoorden, dan adviseer ik hen om er wat meer over te gaan lezen en te zien of ze zich daarin herkennen. Bij het volgende gesprek kom ik daar dan op terug en geef ik zo nodig nog extra informatie.’

Kunnen hoogsensitieve mensen het voelen als ze overprikkeld raken?

‘Hoogsensitief zijn heeft voor- en nadelen. Op het moment dat mensen snappen hoe en waardoor ze snel overprikkeld raken, dan kunnen ze het eerder herkennen en sneller ingrijpen. Of ze kunnen overprikkelend voorkomen.

Iemand met HSP heeft een diepgaande verwerking van interne en externe prikkels. Ze zijn vaak gevoelig, emotioneel, sneller vermoeid, gevoelig voor sfeer, geuren, stofjes, stemmingen, fel licht, harde geluiden en pijn. Soms nemen ze de stemming en/of klachten van andere mensen over. Hierdoor hebben ze tijd nodig voor zichzelf om weer te herstellen, tot zichzelf te komen en uit te rusten.’

Waar lopen mensen met hoogsensitiviteit het meest tegenaan?

‘Ze raken sneller overprikkeld en ze snappen niet altijd waarom. Ze voelen zich geregeld anders dan anderen, zijn sneller moe, hebben een groot verantwoordelijkheidsgevoel en gevoel voor rechtvaardigheid, ze hebben de neiging om zichzelf weg te cijferen, over hun grenzen heen te gaan, ze kunnen zich teveel inleven in anderen en verliezen daarbij zichzelf. Wat wil ik, wat voel ik? Wat is van mij en wat is van de ander?

Als een hoogsensitief persoon zijn gebruiksaanwijzing leert, dan kan hij daar rekening mee houden. Op tijd wensen uiten, (bijvoorbeeld: mag er een raam open? Mag de radio wat zachter). Het is belangrijk dat ze genoeg rust nemen, naar huis gaan als het genoeg is, de grenzen leren bewaken, alert blijven op wat van jezelf is en wat bij een ander thuishoort, etc.’

Op welke wijze ondersteund u mensen met hoogsensitiviteit?

‘Het behandelplan wordt wel afgestemd op individuele behoeften maar de aanpak is wel grotendeels hetzelfde. Als iemand bijvoorbeeld geen ‘nee’ durft te zeggen, dan is dat een behandeldoel. Als iemand dat al wel voldoende kan, dan focussen we op iets anders waar die persoon meer moeite mee heeft.’

Hoe merken hoogsensitieve mensen dat ze overprikkeld raken?

‘Als je overprikkeld raakt, dan kan je je rot voelen.  Je kan bijvoorbeeld vol emoties zitten, maar ook moe, leeg of huilerig. Sommigen worden druk, krijgen een kort lontje en kunnen geen prikkels meer verdragen. Anderen krijgen lichamelijke klachten zoals hoofdpijn, buikpijn, gespannenheid.’

Wat kunnen hoogsensitieve mensen het beste doen als ze overprikkeld zijn?

‘Als je overprikkeld bent is het goed om je terug te trekken in een prikkelarme omgeving. Even het bos in, een bad of douche nemen, met een kop thee in de tuin zitten, met een dier knuffelen, op tijd naar bed gaan of de stilte opzoeken. Het is beter om het te voorkomen en door de dag heen herstelmomenten in te bouwen. Even de eigen batterij weer opladen.

Een hoogsensitief persoon kan je ook wel vergelijken met een spons. Ze absorberen de prikkels makkelijk. Ze hebben vaak een sterk inlevingsvermogen, ze voelen emoties van andere personen goed aan en dan zit je al snel vol.’

Ben jij nou ook benieuwd geworden  of je misschien hoogsensitief bent? Doe hier de test!

 

 

Even een praatje maken met jullie!

Om te weten wat jullie graag over hoogsensitiviteit willen weten heb ik met een paar van jullie gesproken. Door de gesprekken die ik heb gehad weet ik nu wat jullie al weten over hoogsensitiviteit, wat jullie van mijn ideeën voor blogposts vinden en of jullie het leuk zouden vinden om te testen of je hoogsensitief bent of niet.

Wat denken jullie dat hoogsensitiviteit betekent?

Ik kreeg veel antwoorden die al in de goede richting zitten. Toch zijn er nog veel mensen die denken dat hoogsensitiviteit alleen maar te maken heeft met prikkels van geluid. Dit is niet het geval, hier hoop ik jullie natuurlijk over te informeren in mijn blog. Veel van jullie weten al wel dat het met prikkels te maken heeft! Zo zei Manon Munnix (18)  bijvoorbeeld: ‘Het houdt in dat mensen niet tegen harde geluiden en drukke ruimtes et cetera kunnen. Renée Prenger (18): ‘Hoogsensitiviteit betekent dat je prikkels lastig kan filteren. Dat het snel te veel prikkels worden.’ Thirza Borgia (19): ‘Dat je erg gevoelig bent voor geluiden, beelden en prikkels.’ Dit vind ik al een mooie omschrijving. Merel Boudrie (24) gaf al een ander aspect aan, ze zei: ‘Ik denk dat je gevoeliger bent en contact kunt hebben met bijvoorbeeld overleden mensen.’ Hier kom ik nog op terug in mijn blog, er zijn namelijk wel veel hoogsensitieve mensen ook paranormaal begaafd.  Vivian de Graaf (19): ‘Een hoogsensitief persoon is gevoeliger dan anderen voor prikkels om je heen.’ Lucinda Huijskens (21): ‘Dat betekent dat je gevoelig bent voor prikkels van buitenaf, je voelt stemmingen van anderen (feilloos) aan en kan zelf ook emotioneler zijn dan iemand die het niet is. Daarnaast komt alles heftiger bij je binnen.’ Ook dat is al een goede beschrijving van hoogsensitiviteit.    img-20160925-wa0011

 Wat willen jullie graag weten over hoogsensitiviteit?

Vivian zou wel graag willen weten hoe je hoogsensitiviteit herkent en Jet zou graag willen weten hoe je met mensen om moet gaan die hoogsensitief zijn. Deze twee dingen staan allebei tussen mijn onderwerpen waar ik de komende weken over ga bloggen. Lucinda: ‘Ik zou wel willen weten wat je moet doen als je denkt dat je hoogsensitief bent! Hoe kun je het bijvoorbeeld laten testen? Wat ik verder interessant zou vinden is of er iets bij je geboorte bijvoorbeeld aan bij kan dragen dat je het hebt, of dat het bijvoorbeeld aangeboren is.’ Ook dit ga ik uitzoeken in mijn blog. Renée: ‘Ik zou wel graag willen weten hoe het ontstaat, hoe je er mee om kan gaan, wat het betekent voor iemand die het heeft, wat voor een invloed het heeft op iemands leven.’  Door deze goede ideeën en vragen kan ik verder met mijn blog, om jullie vragen te gaan beantwoorden en wat jullie graag willen weten te gebruiken in mijn blog. Laura Pleiter (19): ‘Ik zou het leuk vinden om er meer over te leren, dit is namelijk ook een belangrijk en leerzaam punt bij mijn opleiding fysiotherapie.’

1 op de 5 mensen is hoogsensitief, zouden jullie je willen laten testen?

De reacties waren erg verschillend. Zo lijkt het Thirza helemaal niks: ‘Nee, ik zou het niet willen testen, tenzij ik zelf het gevoel heb dat ik het heb en daardoor niet normaal kan functioneren.’  Vivian: ‘Ja ik ben wel benieuwd, al denk ik wel dat je iets merkt als je hoogsensitief bent.’    20161107_081015

Wat vinden jullie van mijn 1o ideeën voor blogposts?

De reacties op mijn ideeën voor blogposts waren positief. Ik heb ook veel goede feedback ontvangen waar ik nu mee verder kan. Vivian: ‘Goede onderwerpen voor blogposts. Misschien is het nog interessant om te schrijven of hoogsensitiviteit blijvend is. Kan iemand van hoogsensitiviteit afkomen?  Of moet je er gewoon mee leren omgaan.’ Thirza: ‘Het is goed dat je eerst met een blogpost even uitlegt wat het precies is, want ik denk dat veel mensen denken dat ze weten wat het is, maar dat ze er helemaal naast zitten. Verder vind ik het idee voor een post over de familie van een hoogsensitief persoon erg interessant! Ik ben echt benieuwd hoe je daar dagelijks mee omgaat als familie. Lijkt mij heel moeilijk.’ Lucinda: ‘De post over hoe een hoogsensitief persoon omgaat met het nieuws over aanslagen en dreigingen vind ik heel leuk! Het heeft een interessante invalshoek! Voelen ze zichzelf dan ook bedreigd/angstig.’ Jet: ‘Goede onderwerpen! Misschien het interessant om te schrijven over of je ermee wordt geboren of dat het ontstaat tijdens je leven?’

Ik wil de mensen bedanken met wie ik heb gesproken. Ik heb er veel aan gehad en kan nu verder met mijn blog!